Blog

Kies voor onze vernieuwde aanpak

Kunnen we iets leren van Zuid-Korea’s schoolsysteem?


Een schooldag voor de Zuid-Koreaanse scholier

Aan die goede scores bij studenten ligt een goede middle school ten grondslag. In Zuid-Korea gaan scholieren van ongeveer hun 12e tot hun 15e naar deze middle school, waar ze héél veel studeren. De meeste scholieren hebben doordeweeks 7 tot 9 lesuren per dag, maar studeren verder in de avonduren en in het weekend – vaak onder druk van hun ouders. Zo’n 95% van de scholieren gaat naar naschoolse bijles, bekend als Hagwon. Velen krijgen daar bovenop les van een privé-mentor; alles om te presteren onder de sociale druk van ouders en omgeving. Hierdoor is bijles de norm geworden. Niet gek, dat Zuid-Koreaanse gezinnen gemiddeld 20% van hun inkomen spenderen aan naschoolse bijlessen.

 

Leren, leren, leren

Het motto in Zuid-Korea: een dag niet gestudeerd, is een dag verspild op de weg naar een glansrijke toekomst. Het doel van zoveel studeren: toegelaten worden op de beste high school, om vervolgens toegelaten te worden op de beste university. Rond hun 15e gaan Koreaanse scholieren naar een bepaalde high school, waarvoor ze een toelatingstest moeten doen. Die high school moet de beste zijn die er is, want voor minder dan het beste doet een Koreaan het niet. En diens ouders ook niet. Daarom is het enige dat telt: leren, leren, leren, om zo het beste in jezelf naar boven te halen.

 

De keerzijde

Omdat Koreanen zo druk zijn met studeren en presteren, houden ze weinig tijd over voor andere belangrijke dingen. Daten bijvoorbeeld. Zuid-Korea heeft het allerlaagste geboortecijfer op aarde. Mede door dit zorgwekkend lage cijfer en de vergrijzing van het land, is daten sinds 2017 een verplicht vak in het curriculum van twee universiteiten in Zuid-Korea. Hier leren ze letterlijk om even te stoppen met leren en aandacht te hebben voor elkaar (klinkt paradoxaal?). Dat is een ontwikkeling die op meerdere vlakken nut heeft. Want naast een laag geboortecijfer bestaat er in Zuid-Korea een hoog zelfmoordcijfer onder jongvolwassenen. De verwachting is dat de prestatiecultuur en het gebrek aan een sociale contacten om op terug te vallen hieraan ten grondslag ligt.

 

Wat zou je willen?

Het succes van de Zuid-Koreanen op de maatstaven van PISA is dus vooral te wijten aan de cultuur van het land. Die cultuur is goed voor de ontwikkeling van het land en zorgt ervoor dat veel studenten het beste in zich naar boven halen. Maar de cultuur van Korea is er een met een keerzijde. Een keerzijde die bewerkstelligd wordt door weinig tijd voor sociale ontplooiing. De vraag is: wat is belangrijker, sociale ontplooiing of goed presteren? En mag het ene ten koste gaan van het andere?

Wellicht moeten we nog even studeren om een antwoord te vinden op die vraag.

Bijles krijgen

Een vak makkelijker en leuker maken?
Slim.

Meer over bijles krijgen

Bijles geven

Een flexibele en lonende bijbaan?
Dat kan.

Meer over bijles geven